Niels Bijl
English

Pers «

« Terug

Vier virtuozen in topvorm

Eindhoven, 08 November 2008

Het gebeurt zelden dat je bij een concert van de eerste tot de laatste noot aan je stoel gekluisterd wordt. Het wereldbefaamde Aurelia Saxofoonkwartet wist dat te bereiken in een programma met twee duidelijke tegenstellingen. Voor de pauze brachten zij stukken uit de negentiende eeuw op authentieke instrumenten uit de ateliers van Adolphe Sax zelf. Instrumenten met een fluweelzachte toon die het kwartet liet horen in milde composities van Berlioz en Rossini. Zij begonnen echter met het eerste werk voor saxofoon, dat in 1857 geschreven werd door Jean-Baptiste Singelée: een romantische compositie vol warme melodiek. Direct viel daarbij al op hoe hecht dit kwartet samenspeelt: het geheel klinkt als uit één instrument.

In het tweede gedeelte vertolkten zij werken uit de vorige eeuw op moderne saxofoons. Heftige muziek vol hartstocht en verdriet. Shostakovich schreef zijn zevende strijkkwartet in 1960 ter nagedachtenis aan zijn vrouw. Het is een stuk vol schrijnende akkoorden en stokkende melodieën, vooral in het Lento. Nu ben ik niet altijd gelukkig met bewerkingen, maar de leden van het Aurelia kwartet bezitten het vermogen om op ongelooflijk fijnzinnige wijze te arrangeren. Dat viel vooral op in dit dramatische werk. Daarbij brachten de vier musici de geladenheid op aangrijpende manier tot klinken. Dat geldt vooral ook voor Twee Koralen van Klaas de Vries, in memoriam Johnny Hodges, de vermaarde saxofonist in Duke Ellington’s band. Hodges’ zelfdestructie door drank en drugs heeft De Vries vormgegeven in een fascinerende compositie. Het Aurelia Saxofoonkwartet bracht dit met veel verve en dramatiek